Апошнія і першыя людзі Апошнія і першыя людзі Апошнія і першыя людзі Апошнія і першыя людзі 

КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
movie image
Апошнія і першыя людзі
21 / 09 / 2021
00:00-23:59
Рэжысёр Ёхан Ёхансан
Краіна Ісландыя
Назва жанру гульнявы
Год 2020
Узрост 16+
10 BYN
«Апошнія і першыя людзі» — гэта не проста вольная экранізацыя культавага фантастычнага рамана Олафа Стэплдана, але і кінаэсэ, якое падводзіць вынік мінулым эпохам. Закадравы голас актрысы Цільды Суінтан распавядае пра лёс чалавецтва, пакуль на экране мільгаюць дэпрэсіўныя кадры закінутых архітэктурных помнікаў. Людзі, як высветліцца, пакінулі зруйнаваную планету ў пошуках лепшага жыцця — дзясяткі пакаленняў жадалі дасягнуць гармоніі са светам і самімі сабой, а прыйшлі да немінучага вымірання ўдалечыні ад роднай Зямлі. Усё, што пачуе глядач, — страшэннае адкрыццё апошняга чалавека пра адзіноту, няўхільнасць смерці і, як следства, бессэнсоўнасць усякiх уцёкаў у невядомыя касмічныя далячыні.
Першапачаткова «Апошнія і першыя людзі», знятыя на тэрыторыі краін былой Югаславіі, існавалі толькі ў фармаце фестывальнага медыяперформанса. Аднак пасля раптоўнай смерці 48-гадовага кампазітара і рэжысёра-дэбютанта Ёхана Ёхансана з панурых манахромных кадраў змантавалі гадзінны фільм. Жахліва змрочны і філасофскі, цяпер ён нагадвае жудасную эпітафію не столькі чалавецтву, колькі самому аўтару. Гэта наватарская і ўнікальная навуковая фантастыка без футурыстычнага антуражу, тон якой задае дэпрэсіўны эмбіент і руіны велічных архітэктурных глыб.
movie detail image
movie image
play
Апошнія і першыя людзі
2020 • гульнявы • Ісландыя
21/09/21
online
10 BYN / 16+
Ёхан Ёхансан
Рэжысёр
«Апошнія і першыя людзі» — гэта не проста вольная экранізацыя культавага фантастычнага рамана Олафа Стэплдана, але і кінаэсэ, якое падводзіць вынік мінулым эпохам. Закадравы голас актрысы Цільды Суінтан распавядае пра лёс чалавецтва, пакуль на экране мільгаюць дэпрэсіўныя кадры закінутых архітэктурных помнікаў. Людзі, як высветліцца, пакінулі зруйнаваную планету ў пошуках лепшага жыцця — дзясяткі пакаленняў жадалі дасягнуць гармоніі са светам і самімі сабой, а прыйшлі да немінучага вымірання ўдалечыні ад роднай Зямлі. Усё, што пачуе глядач, — страшэннае адкрыццё апошняга чалавека пра адзіноту, няўхільнасць смерці і, як следства, бессэнсоўнасць усякiх уцёкаў у невядомыя касмічныя далячыні.
Першапачаткова «Апошнія і першыя людзі», знятыя на тэрыторыі краін былой Югаславіі, існавалі толькі ў фармаце фестывальнага медыяперформанса. Аднак пасля раптоўнай смерці 48-гадовага кампазітара і рэжысёра-дэбютанта Ёхана Ёхансана з панурых манахромных кадраў змантавалі гадзінны фільм. Жахліва змрочны і філасофскі, цяпер ён нагадвае жудасную эпітафію не столькі чалавецтву, колькі самому аўтару. Гэта наватарская і ўнікальная навуковая фантастыка без футурыстычнага антуражу, тон якой задае дэпрэсіўны эмбіент і руіны велічных архітэктурных глыб.
«Апошнія і першыя людзі» — гэта не проста вольная экранізацыя культавага фантастычнага рамана Олафа Стэплдана, але і кінаэсэ, якое падводзіць вынік мінулым эпохам. Закадравы голас актрысы Цільды Суінтан распавядае пра лёс чалавецтва, пакуль на экране мільгаюць дэпрэсіўныя кадры закінутых архітэктурных помнікаў. Людзі, як высветліцца, пакінулі зруйнаваную планету ў пошуках лепшага жыцця — дзясяткі пакаленняў жадалі дасягнуць гармоніі са светам і самімі сабой, а прыйшлі да немінучага вымірання ўдалечыні ад роднай Зямлі. Усё, што пачуе глядач, — страшэннае адкрыццё апошняга чалавека пра адзіноту, няўхільнасць смерці і, як следства, бессэнсоўнасць усякiх уцёкаў у невядомыя касмічныя далячыні.
Першапачаткова «Апошнія і першыя людзі», знятыя на тэрыторыі краін былой Югаславіі, існавалі толькі ў фармаце фестывальнага медыяперформанса. Аднак пасля раптоўнай смерці 48-гадовага кампазітара і рэжысёра-дэбютанта Ёхана Ёхансана з панурых манахромных кадраў змантавалі гадзінны фільм. Жахліва змрочны і філасофскі, цяпер ён нагадвае жудасную эпітафію не столькі чалавецтву, колькі самому аўтару. Гэта наватарская і ўнікальная навуковая фантастыка без футурыстычнага антуражу, тон якой задае дэпрэсіўны эмбіент і руіны велічных архітэктурных глыб.