Грыт Грыт Грыт Грыт 

КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
marquee image
КIHØ IДЗЕ
КIHØ IДЗЕ
movie image
Грыт
22 / 09 / 2021
00:00-23:59
Рэжысёр Ітонье Сёймер Гютормсэн
Краіна Нарвегія
Назва жанру гульнявы
Год 2021
Узрост 16+
10 BYN
У маладой нарвежкі Грыт (Біргіта Ларсен з «Недарэчнага чалавека») нервовы погляд, худыя рукі і бясконцыя творчыя амбіцыі: дзяўчына называе сябе мастачкай, якая займаецца «распрацоўкай рытуалаў». Яна збіраецца паставіць маштабны тэатральны перформанс пад назвай «Белае запаленне» — з вострай крытыкай абыякавай багатай Скандынавіі і прэтэнзіяй на пахаванне капіталізму і патрыярхату. Пасля таго як заяўку Грыт на грант адхіляюць з-за недахопу прадзюсерскага досведу, гераіня пачынае ўкараняцца ў тэатральнай тусоўцы Осла, красці чужыя ідэі, падманваць людзей і ўсё больш губляць сувязь з рэальнасцю. Усё гэта адбываецца з-за яе абуральнай бяздарнасці ці, наадварот, недаацэненага таленту? Вырашаць прыйдзецца гледачу.
Рэжысёрка Ітан’е Сёймер Гутармсэн апускае ў вір творчых будняў галоўнай гераіні з дапамогай энергічнай ручной камеры, пульсуючых плёначных кадраў і нагнятаючай саспенс музыкі Эрыка Юнггрэна — ветэрана нарвежскага хэві-металу. За дакладна вытрыманы рытм стужкi адказваў у тым ліку выбітны польскі мантажор Міхал Лешчылоўскi, які працаваў з Андрэем Таркоўскім. «Грыт» часткова зняты на мяжы гульнявога і дакументальнага кіно: на шляху галоўнай гераіні сустракаюцца вядомыя прадстаўнікі культурнай сцэны Нарвегіі, якія граюць саміх сябе.
movie detail image
movie image
play
Грыт
2021 • гульнявы • Нарвегія
22/09/21
online
10 BYN / 16+
Ітонье Сёймер Гютормсэн
Рэжысёр
У маладой нарвежкі Грыт (Біргіта Ларсен з «Недарэчнага чалавека») нервовы погляд, худыя рукі і бясконцыя творчыя амбіцыі: дзяўчына называе сябе мастачкай, якая займаецца «распрацоўкай рытуалаў». Яна збіраецца паставіць маштабны тэатральны перформанс пад назвай «Белае запаленне» — з вострай крытыкай абыякавай багатай Скандынавіі і прэтэнзіяй на пахаванне капіталізму і патрыярхату. Пасля таго як заяўку Грыт на грант адхіляюць з-за недахопу прадзюсерскага досведу, гераіня пачынае ўкараняцца ў тэатральнай тусоўцы Осла, красці чужыя ідэі, падманваць людзей і ўсё больш губляць сувязь з рэальнасцю. Усё гэта адбываецца з-за яе абуральнай бяздарнасці ці, наадварот, недаацэненага таленту? Вырашаць прыйдзецца гледачу.
Рэжысёрка Ітан’е Сёймер Гутармсэн апускае ў вір творчых будняў галоўнай гераіні з дапамогай энергічнай ручной камеры, пульсуючых плёначных кадраў і нагнятаючай саспенс музыкі Эрыка Юнггрэна — ветэрана нарвежскага хэві-металу. За дакладна вытрыманы рытм стужкi адказваў у тым ліку выбітны польскі мантажор Міхал Лешчылоўскi, які працаваў з Андрэем Таркоўскім. «Грыт» часткова зняты на мяжы гульнявога і дакументальнага кіно: на шляху галоўнай гераіні сустракаюцца вядомыя прадстаўнікі культурнай сцэны Нарвегіі, якія граюць саміх сябе.
У маладой нарвежкі Грыт (Біргіта Ларсен з «Недарэчнага чалавека») нервовы погляд, худыя рукі і бясконцыя творчыя амбіцыі: дзяўчына называе сябе мастачкай, якая займаецца «распрацоўкай рытуалаў». Яна збіраецца паставіць маштабны тэатральны перформанс пад назвай «Белае запаленне» — з вострай крытыкай абыякавай багатай Скандынавіі і прэтэнзіяй на пахаванне капіталізму і патрыярхату. Пасля таго як заяўку Грыт на грант адхіляюць з-за недахопу прадзюсерскага досведу, гераіня пачынае ўкараняцца ў тэатральнай тусоўцы Осла, красці чужыя ідэі, падманваць людзей і ўсё больш губляць сувязь з рэальнасцю. Усё гэта адбываецца з-за яе абуральнай бяздарнасці ці, наадварот, недаацэненага таленту? Вырашаць прыйдзецца гледачу.
Рэжысёрка Ітан’е Сёймер Гутармсэн апускае ў вір творчых будняў галоўнай гераіні з дапамогай энергічнай ручной камеры, пульсуючых плёначных кадраў і нагнятаючай саспенс музыкі Эрыка Юнггрэна — ветэрана нарвежскага хэві-металу. За дакладна вытрыманы рытм стужкi адказваў у тым ліку выбітны польскі мантажор Міхал Лешчылоўскi, які працаваў з Андрэем Таркоўскім. «Грыт» часткова зняты на мяжы гульнявога і дакументальнага кіно: на шляху галоўнай гераіні сустракаюцца вядомыя прадстаўнікі культурнай сцэны Нарвегіі, якія граюць саміх сябе.